قالب وردپرس شرکتی کوادکوپتر

واکسن چیست؟

واکسن ها نمونه های زیستی مورد استفاده در پیشگیری از بیماری ها هستند. راهکارهای پزشکی و علمی سلامت انسان دو جنبه اصلی دارند:درمان و پیشگیری. کاراترین روش پیشگیری از بیماری های عفونی، ایمنی زایی فعال از طریق برنامه های واکسیناسیون است.

۱. اساس واکسیناسیون:

  • اصل کلی حفاظت ایمونولوژیکی از طریق واکسیناسیون، بر اساس آنتی ژن تغییر یافته ای است که ویژگی بیماری زایی خود را از دست داده و همچنان توان خود را در القا آنتی بادی هایی که آنتی ژن را خنثی کنند، حفظ کرده است.

۲. روش های تولید واکسن:

الف. DNA نوترکیب:

  • در این روش در ابتدا توالی DNA عامل بیماری زایی مثلاً عامل تولید سم را شناسایی می کنند.
  • با حذف این توالی های خاص، میکروارگانیسم در حالی که تمام خصوصییات دیگر خود را حفظ کرده است. به نژادی ضعیف تغییر شکل می دهد و می توان از آن به عنوان یک عامل ایمنی زایی استفاده کرد.
  • از این راهکار در تولید واکسن علیه تب تیفوئید و اسهال ناشی از نژادهای ازباکتری ا.کولای (E.coli) به کار می رود.

ب. شناسایی آنتی ژن های سطحی یک عامل عفونی:

  • در این روش ژن هایی که پروتئین آنتی ژن حفاظتی را کد می کنند، شناسایی و همسانه سازی شده و تشدید بیان می شوند.
  • سپس این پروتئین ها تخلیص شده بر اساس اصول استاندارد واکسیناسیون به فرد تزریق می شود و فرد به پروتئین نوترکیب پاسخ ایمنی نشان می دهد.
  • در صورت موفقیت، فرد واکسینه شده قادر به مبارزه موثر با حمله بعدی عامل عفونی خواهد بود.

پ. شناسایی یک آنتی ژن پروتئین، با استفاده از آنتی بادی های مونوکلونال:

  • در این راهکار از آنتی بادی های مونوکلونال، برای غربال ژن های یک نوع آنتی ژن خاص در کتابخانهٔ DNA های نوترکیب استفاده می شود.
  • این روش در تولید واکسن ضد مالاریا نتایج شایان توجهی داشته است.

ت. ایجاد واکسن ،استفاده از ژنوم نو ترکیب ویروس وکسینا:

  • در این روش DNA آنتی ژن های سطحی ویروس هایی مانند هپاتیت نوع B، یا آنفولانزای نوع A یا انگل های مانند پلاسمودیوم در ژنوم ویروس وکسینا همسانه سازی و این ژن های همسانه سازی شده در ویروس وکسینا بیان می شوند.
  • تلقیح فرد با ویروس وکسینای نوترکیب موجب آلودگی موضعی،تکثیر ویروس و بیان فرآورده های ژنی حاصل از ژنوم نو ترکیب می شود.
  • در طی این فرآیند میزبان مبتلا تحت تاثیر آنتی ژن های نوترکیب واکسینا قرار می گیرد و نسبت به آنها واکنش حفاظتی نشان می دهد.
  • این فرآیند نوعی واکسن چند ظرفیتی ایجا می کند. تلقیح با این نوع واکسن نوترکیب ایمنی میزبان به ویروس واکسینا، هپاتیت نوع B، آنفولانزای نوع A و پلاسمودیوم را ایجاد خواهد کرد.

در سال ۱۹۶۷ بیش از ده میلیون نفر به آبله مبتلا شدند و بیماری در بیش از ۳۰ کشور شایع شد. امروزه این بیماری با برنامه های وسیع واکسیناسیون ریشه کن شده است. بسیاری از واکسن های دیگر نیز برای مبارزه با آلودگی های ویروسی مانند فلج اطفال، تب زرد، هاری، سرخچه و هپاتیت B با موفقیت استفاده شده اند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *