قالب وردپرس شرکتی کوادکوپتر
بخش خدمات آموزشی » درس نامه » حقایق علمی » شبیه سازی و ترانسژنیک

شبیه سازی و ترانسژنیک

به جانوری، ترانسژنیک گفته می شود که با وارد کردن ژن های جدید، خصوصیات ارثی او تغییر کند. از سویی، یک جانور شبیه سازی شده، از نظر ژنتیکی، همسان با جانوری است که از آن شبیه سازی شده است.

  •  از نقطه نظر تعریف، به نظر می رسد این دو فن آوری هیچ ارتباطی با هم نداشته باشند. با این وجود با ترکیب روش همسانه سازی و ترانسژنیک، می توان تغییرات دلخواه و موردنظر در محیط کشت را روی هر نوع سلول (افزون بر سلوهای پایه ای رویانی) انجام داد و سپس با فن انتقال هسته و عملیات همسانه سازی، موجود بالغی از آن سلول ایجاد کرد.
  • تنها روشی که می توان تغییرات دلخواه روی ژنوم انجام داد، یعنی ژن موردنظر را در مکانی دلخواه در ژنوم الحاق کرد، استفاده از سلول های پایه ای رویانی است هر چند که استفاده از این روش، تاکنون عمدتا در موش موفقیت آمیز بوده است.
  • با استفاده از تلفیق دو فن همسانه سازی و ترانسژنیک، می توان سلول های سوماتیک را از دیگر گونه ها جدا کرد و در محیط کشت، تغییرات دلخواه در ژنوم آنها ایجاد نمود، در ادامه با به کارگیری فن انتقال هسته این سلول ها را با سیتوپلاسم خالی از هسته تخمک، ادغام کرد و با روش همسانه سازی موجود ترانسژنیک ایجاد نمود. روشی که اولین بار در مورد گوسفند دالی به کار گرفته شد.
  • Schnieke و همکاران در سال ۱۹۹۷ فیبروبلاست گوسفند را در محیط کشت رشد دادند، سپس ژن مقاومت به آنتی بیوتیک نئومایسین را همراه با ژن مربوط به پروتئین عامل ۹ انعقاد خون را وارد ژنوم فیبروبلاست کردند و از آن جا که فیبروبلاست ویژگی بس توانی ندارد، آن را با سیتوپلاسم خالی از هسته یک تخمک گوسفند، ادغام کردند و رویان حاصل را در رحم یک گوسفند پرورش دادند و سرانجام در تابستان ۱۹۹۷ گوسفندی (به نام پالی) به دنیا آمد که در شیرش عامل ۹ انعقادی ترشح می کرد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *